Rangeerbaan in modules.

Door de jaren heen hebben wij voor de HerfstCrea beurs in Oldemarkt gebruik gemaakt van diverse uitvoeringen voor de opstelsporen. Het doel van deze sporen is om treinen op te stellen die van of naar de hoofdbaan gerangeerd worden. Wij noemen dit modules omdat het opgebouwd is in allerlei losse delen. Alle delen hebben afwijkende maten wat, dus officieel zouden het geen modules zijn.

De eerste opstelling was een plaat van 240x60cm met hierop 9 opstelsporen. Om wat model aan te brengen is de spoorverdeling destijds in het midden gemaakt. Al met al een leuk stukje werk met toch veel rijproblemen. Bekijken we het linker plaatje dan is het verbindingsspoor met de hoofdbaan boven aan de linkerkant. Het spoor wat in het verlengde licht wordt bereikt door twee driewegwissels. Het voordeel was dat het geheel zo aan de hoofdbaan aangeschoven kon worden.

 

 

De tweede opstelling bestaat uit 9 lange opstelsporen die elk afzonderlijk bereikbaar zijn. Het aanrijdspoor is een spoor aangebracht op een helling om de opstelsporen verdiept op te kunnen stellen. Tussen de wissel en de driewegwissels zijn extra stukjes spoor aangebracht om een sterke slinger te voorkomen. Toch hebben de langere treinen problemen met dit stuk traject. Ook bij deze opstelling was veel handwerk nodig om de treinen te kunnen laten rijden.

Daarbij speelt nu ook de leeftijd van de wissel een rol. Op de oudere M-wissels zijn hogere lantaarns aangebracht. Bij de nieuwere rijtuigen, vooral de dubbeldekkers, raken de wissellantaarns de onderkant van het rijtuig. Het rijtuig wordt eruit gewipt wat weer tot verstoring leidt.  Het type M-rail rijdt minder mooi dan de nieuwe C-rail en tezamen met het moeilijker rijden over de wissels en driewegwissel heeft ons doen besluiten om het ontwerp te wijzigen naar een ontwerp in C-rail.

 

 

De derde opstelling is de nieuwste opstelling die ook verder besproken wordt in dit deel. Met twee driewegwissels en twee linkse wissels hebben wij zeven opstelsporen verkregen. De bochtmodules zijn nog niet afgebouwd. In dit deel zakt het spoor van 10,7cm naar 3 cm, dit komt overheen met een helling van 3,5%. Dit jaar (2010) hebben wij zo goed als storingsvrij gereden. Dit geeft aan dat dit ontwerp goed is en dat wij dit verder gaan uitbouwen. Technisch is dit stukje werk ook interessant. Kijk hiervoor bij techniek en dan module-5. Met twee schakelaartjes worden de opstelsporen bediend.

 

 

Dit is een afbeelding van module-1 (bruggenmodule), daar waar de nummering begint. Dit stuk was als experiment gebouwd en is eigenlijk de bron van alle vreemde maten van de modules. Er zijn twee sporen zichtbaar, het spoor rechts is het verbindingsspoor tussen de opstelsporen en de hoofdbaan. Het spoor links is het opzetspoor, hier kunnen de treinen van de baan gehaald worden of opgezet worden. Achter dit spoor is ruimte om iets neer te zetten of om kleine reparaties aan locs uit te voeren (olin e.d.). Duidelijk is te zien dat het tussenstuk nog gebouwd moet worden. Als de trein vanaf de opstelsporen de hoofdbaan op wil dan geeft de trein zichzelf rood waardoor hij bij het sein stopt. De bediener van de hoofdsporen kan de trein op laten rijden. De bediener van de opstelsporen kan het sein ook groen geven zodat de trein zonder weten van de bediener van de hoofdbaan op kan rijden. Met terug werkende kracht kan dit ook, de bediener van de hoofdbaan kan een trein terugsturen zonder dat de bediener van de opstelsporen hier weet van heeft. Dit is enkele keren (bijna) mis gegaan en hier worden nu aanpassingen voor gemaakt. Als de trein van de opstelsporen naar de hoofdbaan gaat dan zet hij zich zelf stop bij het sein. Nu kan alleen de bediener van de hoofdbaan de trein verder bedienen. Komt een trein van de hoofdbaan richting opstelsporen dan zet hij zich ook bij dit sein stop. Nu kan de bediener van de opstelsporen de trein verder bedienen. Vanaf dit punt kan dus nooit een trein ongewild een bediener passeren. In het hoofdstuk techniek, module-1 is te zien hoe dit opgelost is (nov-2010). 

In het boek 'Praktisch handboek modeltreinen' staat veel over de bouw van de tafel of module. Ook wordt uitgelegd welk houtsoort gebruikt wordt en waarom er een raamwerk gemaakt wordt. Dit al heeft te maken met de luchtvochtigheid, de temperatuur, de veranderingen hierin, en het gewicht. Dit al heb ik ter kennisgeving aangenomen en mijn eerste modulebakje maak ik gewoon rechtuit rechtaan van MDF. Ook wordt in dit boek aandacht besteed aan de bouw van bergen en landschappen.

De opzet is dat onze opstelsporen in modulevorm gebouwd worden. Wij noemen dit modules omdat het geheel uit acht platen gaat bestaan. De modules zijn snel opbouwbaar en eenvoudig elektrisch aan elkaar te koppelen.

Eisen voor de modulebouw (volgens onze eigen regels).

nr catagorie punt
1 bouw Hoogte grondplaat inrijspoor is op 82 cm (= hoogte grote baan).
2 bouw Onder alle poten van de grote baan komen even dikke blokken van 6,8 cm.
3 bouw Onderkant modules zijn vlak.
4 bouw n enkel dingetje mag slapjes staan, het geheel is stevig.
5 bouw Bij opbouw eerst basis opstellen, dan de modules.
6 bouw Modules mogen niet verschuiven (bij aanstoten e.d.)
7 bouw Bochtmodules verdelen drie handzame modules.
8 bouw Achterkant modules vlak houden.
9 bouw Bovenkant waar rails komt moet vlak zijn.
     
1 elektrisch Aansluitconnectoren mogen niet onder de modules uitsteken.
2 elektrisch Bekabeling in een gootje tegen de bodem van de module.
3 elektrisch Elektrische vebindingen met 14 polige centronicsaansluitingen.
     
1 railbouw Ruimte naaste de rails is n bovenleidingsmastvoetje.
2 railbouw Opstelspoor lengte is 5 personenwagons en 1 krokodillok (160cm)
3 railbouw Rail wordt zoveel mogelijk C-rail omdat deze mooier rijdt.
4 railbouw Op overgang modules, rails doorslijpen.
5 railbouw Zomogelijk Geen driewegwissel toepassen, Storingsgevoelig bij rijden.
     
1 Scenery Einde is ook visueel het einde, bergje en/of bos.
     
1 Opbergen De benodigde opslagruimte mag niet groter worden dan de beschikbare ruimte